بعد از مدتها سلام

امیدوارم که حالتون خوب باشه

گاهی وقتا ادما یه تصمیماتی میگیرن که فکر میکنن اون زمان بهترین انتخاب و تصمیمه اما وقتی که یه مدت ازش میگذره میبینه نهههههه تصمیم چرتی بوده

امیدوارم هیچ کسی گرفتار این شرایط نشه

بالاترین رهایی، آزاد شدن از نظرات دیگران
است؛ روزی که بتوانی بدون وابستگی و
اهمیت دادن به نظرات دیگران، از خودت و
فردیتت لذت ببری، آن روز، روز رهایی توست!

بهقول هوشنگ ابتهاج: خودم را بى تو دلخوش میکنم جانا به هر نوعى گَهى با اشکِ جانفرسا، گَهى لبخندِ مصنوعى :)

ما قوی میشويم از همانجا که ضعیف شدهایم و رشد میکنیم از همانجایی که زخم خوردهایم☁️

برای تغییر دادن دنیای خودت، تنها کاری که باید بکنی جم و جور کردن افکار و احساسات درونیته. و بعد از اون همهی دنیات تغییر میکنه ✨

از آدمای مودی فاصله بگیرید تا بفهمن تغییر رفتارِ بیدلیل، جذابیتِ خاصی واسه هیچ آدمی نداره و قرار نیست همیشه کنارشون بمونید.
مسئولیتِ کمبود عاطفی و مشکل روانیِ ملت به عهده روانشناسه نه شما.

تو ميتونی و البته بايد بتونی ، با وجود هر اتفاق بدی كه برات بيفته ، با وجود هر مشكل سختی كه پيش روت قـرار بگيره ، با وجود هر نتيجه ای كه برات رقم بخوره ، باز هم احساس خوبی نسبت به خودت داشته باشی ، باز هم به خودت ايمان داشته باشی ، باز هم بلندشی و از نو شروع كنی.
يادت باشه زندگی راجع به زمين خوردن نيست ، راجع به بلند شدنه.

دلم حضور آدمیو تو زندگیم میخواد که دلم قرص باشه به بودنش، مهم تر از اون امن بودنش !

ما هیچوقت نشکوندیم بد نکردیم ، نرسیدیم! ولی با چشم دیدیم کسایی که شکوندن،بد کردن و رسیدن.. کسی چه میدونه شاید واقعا بد بودن خوبه !

•گاهی پیش می آید دلت یک اتفاق خوب بخواهد. اتفاقی که از روزمرگی نجاتت دهد. اتفاقی که حالت را خوب کند.حاضری در هوای یخزدهی زمستان قدم بزنی، به هوای اینکه آفتابی بتابد و تو را گرم کند.نمیدانی چه میخواهی.فقط میگویی منتظر یک اتفاق تازه هستی.به ترنمی دلبسته میشوی و روزی هزاربار با گوشِجان آن نوای موسیقی را میشنوی،اما باز هم نمیدانی چه میخواهیآشفته و بیقرار هستی.و باز هم نمیدانی چه میخواهی.من راز این بیقراریت را میدانم.دلت یک دوست میخواهد!کسی را که همکلامت شود.یا شاید گاهی دلت یواشکی چیز بیشتری بخواهد.شاید هم دلت بهسرش زده باز عاشق شود!ادامه مطلب

دارم دنبال دوست میگردم؛ کسی که بشود با او مسیرهای طولانی را قدم زد و از هر دری سخنی گفت و سخنی شنید و از نگرانیها حرف زد و آرامتر شد، بیآنکه قضاوتی، پوستهی ظریف اعتماد آدمی را تهدید کند.کسی که پیچ و خمهای این آدمِ خسته از رنجهای انسان بودن را بلد باشد، عاشق باشد، آگاه باشد، امین باشد، و دلسوز...دارم دنبال دوست میگردم. دلم قدم زدن با چاشنیِ یک گفتگوی بالغانه و آگاهانه و عمیق میخواهد. دلم میخواهد از این تنهاییِ فربه و لایه لایه، به امنیتِ دستان یک انسان امین و رفیق و آگاه پناه ببرم. کسی که حضورش، پلی برای ارتقای جهان من باشد و حضورم، حال جهان او را بهتر کند.دارم دنبال دوست میگردم، که تنهایی نمیتوان قدرتمندانه در برابر سرسختیهای جهان ایستاد و همه چیز را تاب آورد...من تازه فهمیدهام که حضور حداقل یک رفیق حقیقی، برای هر انسانی الزامیست، برای خوب بودن، انگیزه داشتن، رشد کردن، حرف زدن، شنیدن، قدم زدن و آرام شدن...از کالبد تنهاییام زدهام بیرون، درمانده و ناگزیر در تاریکی راه افتادهام، دارم دنبال دوست میگردم... ادامه مطلب

از یک سنی به بعد آدمیزاد یاد میگیرد که ديگر از خودش مایه نگذارد.جایی که احترامش حفظ،نمیشود نماند .نگران کسی که نگرانش نمیشود نشود،به کسی که به وی بی محلی میکند عشق ندهد و خلاصه ی کلام اینکه بزرگ شود.

آدمی باید بزرگ شود چون این دنیای بی مروت عاشق در هم کوبیدن کودکان ست برای زندگی در آن آدمی باید بزرگ شود...

#عادله_زمانی

اگه ازت بپرسم بدون هیچ محدودیتی یه آرزو بکن آرزوت چیه؟

تولدت مبارک من جان! تو اولین دوست من بودی و هنوز هم بهترین دوست من هستی.

ما به قدری خود را درگیر زندگیهای پراسترس و پرمشغله کردهایم که مشاهدهی بیشتر شگفتیها را از دست میدهیم.
به اندازهی لحظاتی که درد و رنج در زندگی وجود دارد، لحظات شادی و لذت نیز وجود دارد.

- راس هریس